دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences
آدرس مرکز تحقیقات ایمونولوژی
جهت ارجاع در مقالات و سایر انتشارات

مرکز تحقیقات ایمونولوژی،
پژوهشکده ایمونولوژی و بیماری های عفونی،
دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.


Immunology Research Center,
Institute of Immunology and Infectious Diseases,
Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

ورزشهای مناسب برای افراد مبتلا به MS

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۸/۴/۱۳ | 

ورزش مداوم می تواند به سلامتی جسمی و ذهنی کمک کند و باعث کاهش ریسک ابتلا به بیماری ها و اختلالات مزمنی مانند بیماری های قلبی و دیابت گردد.
یک مقاله مروری جامع درباره نقش ورزش و فیزیوتراپی بر زندگی بیماران مبتلا به MS نشان داد که انجام این فعالیت ها می تواند در سطوح مختلف زندگی بیماران نقش مثبت ایفا کند. در این مقاله، از جمله مواردی که انجام فعالیت های ورزشی باعث بهبود آنها گردید می توان به میزان تحرک، تحرک عضلانی و انعطاف بدن، سطح کلی کیفیت زندگی، ریسک ایجاد اختلالات مرتبط با بیماری MS و ریسک ابتلا به اختلالات روحی مانند افسردگی ، را نام برد. همچنین انجمن ملی MS آمریکا فواید دیگری از تاثیر ورزش در زندگی بیماران از جمله بهبود توانایی های ذهنی را نیز گزارش کرده است.
لازم به ذکر است که قبل از شروع فعالیت های ورزشی با پزشک معالج مشورت بعمل آید تا ورزش هایی برحسب وضعیت بیماری و سلامت شخص تنظیم گردد و همچنین طریقه صحیح انجام حرکات آموزش داده شود تا از بروز آسیب دیدگی جلوگیری شود.

در زیر به طور خلاصه ۶ مورد از موثرترین فعالیت های ورزشی جهت بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به MS آورده شده است:

ورزش های هوازی:
فعالیت های هوازی فعالیت هایی هستند که موجب افزایش ضربان قلب می شوند. این تمرینات بخصوص برای افزایش ظرفیت ریوی، تقویت عضلات میان تنه و بهبود تعادل مفید هستند. این تمرینات بخصوص در افرادی که تمرینات قدرتی پا را نیز انجام میدهند باعث افزایش توانایی در پیاده روی می گردد.
مطالعه ای در همین خصوص در سال ۲۰۱۷ انجام گردید که نتایج آن حاکی از افزایش انرژی، بهبود وضعیت روحی، افزایش سلامت قلبی و افزایش کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به MS خفیف تا متوسط بود.

تمرینات قدرتی تدریجی:
تمرینات قدرتی باعث بهبود قدرت عضلانی، حالت بدن و تعادل می گردد.
خستگی ای که از عوارض بیماری MS است در طولانی مدت، قدرت و استقامت عضلانی بیمار را تحلیل داده و به همین دلیل یافتن یک برنامه قدرتی مناسب برای آنان را با چالش روبرو می کند که در این مورد یک فیزیوتراپیست می تواند کمک شایانی به بیمار کند.
در این تمرینات بهتر است که میزان و دفعات وزنه زدن به صورت تدریجی افزایش یابد تا از آسیب به عضله ها که باعث بدتر شدن عوارض بیماری شده، جلوگیری شود.

یوگا:
تاثیرات فیزیکی و روحی یوگا می تواند برای بیماران مبتلا به MS مفید باشد. یوگا با افزایش قدرت و انعطاف باعث بهبود علائم بیماری از جمله خشکی بدن، ضعف عضلانی و کاهش تحرک گردد.
در مراحل مختلف بیماری، بیماران می توانند در حالت ایستاده، نشسته بر روی صندلی یا ویلچرو یا بصورت درازکش حرکات یوگا و تمرینات تنفسی آن را انجام دهند گرچه جهت انجام این حرکات در بعضی از این حالت های خاص بهتر است با یک مربی کارآزموده یوگا مشورت کنند.

تای چی:
تای چی نیز می تواند به عنوان جایگزینی ساده تر از یوگامورد استفاده بیماران قرار گیرد. انجمن ملی MS آمریکا افزایش تعادل، کاهش فشار خون و کاهش استرس را از جمله فوائد تای چی نام برده گرچه هنوز مطالعه ای اختصاصی در مورد تاثیرات آن بر زندگی بیماران مبتلا به MS انجام نشده است.

ورزش های آبی:
ورزش های آبی به علت حالت بی وزنی و همچنین مقاومت آب تمرینات سبک مناسبی برای بیماران محسوب می شوند. همچنین آب مانع افزایش دمای بیش از حد بدن در هنگام ورزش می شود که خود از بدتر شدن علائم MS جلوگیری می کند.
علاوه بر شنا تمرینات آبی دیگری که بیماران مبتلا به MS می توانند از آن بهره مند شوند شامل وزنه برداری در آب، تمرینات تعادلی، پیاده روی و حرکات کششی را می توان نام برد.

تمرینات تعادلی:
تمرینات تعادلی می توانند باعث بهبود همکاری میان اعضای بدن شوند و به علت اینکه انجام آن ها بسیار ساده است، اغلب افراد قادر به انجام آن هستند.

چند مثال ساده از حرکات تعادلی:

۱. پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید و برای حفظ تعادل کنار دیوار بایستید. سپس بر روی پنجه به مدت چند ثانیه بایستید. به آرامی از روی پنجه پایین آمده و وزن خود را بر روی پاشنه خود قرار دهید و چند ثانیه صبر کنید. چندین مرتبه این کار را تکرار کنید.

۲. در کنار دیوار یا وسیله ای دلخواه به عنوان تکیه گاه بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. یکی از پاها را از زمین بلند کنید و به مدت ۳۰ ثانیه نگه دارید. در صورتی که نیاز به چالش بیشتری دارید دست ها را به طرفین باز کنید یا به سمت بالای سر نگه دارید. این حرکت را با پای دیگر تکرار نمایید.

۳. در کنار دیوار به عنوان تکیه گاه بایستید. با احتیاط به سمت جلو حرکت کنید به صورتی که پاشنه یک پا دقیقا در جلوی انگشتان پای دیگر قرار گیرد. سعی کنید چند قدم به عقب و چند قدم به جلو به این صورت حرکت نمایید.

به یاد داشته باشید که قبل از انجام فعالیت های ورزشی با پزشک خود مشورت کنید و از ورزش بیش از حد توان نیز جدا خودداری کنید زیرا باعث بدتر شدن علائم بیماری می گردد.

 
تهیه و تدوین : سهیل رحمانی فرد

اقتباس از : MedicalNewsToday
پست الکترونیک : soheil.rahmani.fardgmail.com



CAPTCHA

دفعات مشاهده: 86 بار   |   دفعات چاپ: 9 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر