دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences
آدرس مرکز تحقیقات ایمونولوژی
جهت ارجاع در مقالات و سایر انتشارات

مرکز تحقیقات ایمونولوژی،
پژوهشکده ایمونولوژی و بیماری های عفونی،
دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.


Immunology Research Center,
Institute of Immunology and Infectious Diseases,
Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

سلول های چربی ممکن است در متاستاز ملانوما نقش داشته باشند

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۸/۵/۹ | 

با اینکه ملانوما حدود ۱ درصد از تمامی سرطان های پوستی را تشکیل می دهد اما اکثر مرگ و میر مرتبط با سرطان پوست را به خود اختصاص داده است. وقتی که ملانوما فقط در یک نقطه از پوست وجود دارد شانس زنده ماندن در ۵ سالو حدود ۱۰۰ درصد است این در حالی است که با متاستاز دادن ملانوما این عدد تا ۲۳ درصد کاهش می یابد.
اما چه چیز باعث متاستاز ملانوما می شود؟ در این باره مطالعات جدیدی که توسط دانشمندان دانشگاه تل آویو انجام گرفته است به نتایج جالبی دست یافته است. به گفته این دانشمندان ملانوما در مراحل ابتدایی به صورت "جانبی" حرکت می کند بسیار قابل درمان است اما پس از مدتی ملانوما شروع به حرکت "عمودی"  در سطوح پوستی می کند و به سطوح عمیق تری از لایه های پوستی حمله می کند.

در مشاهداتی که بر روی ضایعات ملانوما موضعی که هنوز به عمق پوست منتشر نشده اند، مشاهده گردید که سلول های چربی که در شرایط عادی در لایه های عمیق تری از پوست وجود دارند، به لایه های بالایی و مجاور با ملانوما مهاجرت کرده اند و این عمل با میزان تهاجمی بودن بیماری در ارتباط بود. همچنین در مطالعه آزمایشگاهی دیگری مشاهده شد که زمانی که سلول های ملانوما و سلول های چربی را در مجاورت یکدیگر قرار می دهند، سلول های چربی دو سایتوکین IL-۶  و TNF-α را ترشح می کنند که باعث تغییر در بیان ژن های مختلف از جمله کاهش بیان ژن miRNA ۲۱۱ می شود (ژنی که باعث مهار تولید گیرنده های TGF-β در سلول های ملانوما می شود). این عمل باعث می شود که تومور مقدار زیادی از TGF-β را به خود جذب کند که باعث القا شدن و تهاجمی شدن تومور می گردد. حذف سلول های چربی از محیط آزمایشگاهی باعث برگشت ملانوما به فرم کنترل شده و غیر تهاجمی آن می گردد.

در قدم بعدی این محققان مشاهده کردند که مهار ژن miRNA ۲۱۱ در مدل های موشی ملانوما، باعث متاستاز ملانوما به اندام های مختلف موش گردید و القای ژن miRNA ۲۱۱ باعث توقف متاستاز گردید.
این مطالعات می تواند قدم اولیه ای در ساخت داروهایی باشد که می توانند از متاستاز و پخش ملانوما در بدن جلوگیری کرده و تاثیر بسازایی در درمان این بیماری بگذارد.

 
تهیه و تدوین : سهیل رحمانی فرد

اقتباس از : MedicalNewsToday
تاریخ خبر: جولای ۲۰۱۹
پست الکترونیک : soheil.rahmani.fardgmail.com



CAPTCHA

دفعات مشاهده: 288 بار   |   دفعات چاپ: 35 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر