دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences
آدرس مرکز تحقیقات ایمونولوژی
جهت ارجاع در مقالات و سایر انتشارات

مرکز تحقیقات ایمونولوژی،
پژوهشکده ایمونولوژی و بیماری های عفونی،
دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.


Immunology Research Center,
Institute of Immunology and Infectious Diseases,
Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

نمایش آمار بازدیدهای زیربخش : 537210
بازدیدهای ۲۴ ساعت گذشته: 47321
بازدیدهای روز جاری: 47321
کاربران حاضر در پایگاه: 2
به روزرسانی: 1399/12/11

روز: سه شنبه مورخ 12 اسفند 1399

08:59 = ساعت فعلی سرور

نقش کموکاینها و رسپتورهای اختصاصی آنها در بیماری MS

 | تاریخ ارسال: 1399/7/7 | 
مالتیپل اسکلروزیس(MS) Sclerosis Multiple  یک بیماری خودایمنی مرتبط با التهاب سیستم اعصاب مرکزی انسان است. این بیماری یکی از شایعترین بیماریهای نورولوژیک، بویژه در جوانان است. ژنتیک و عوامل محیطی در ابتلا به MS تاثیرگذار هستند. در این بیماری سلولهای سیستم ایمنی بدن میلین سلولهای عصبی تخریب میکنند؛ این موضوع سبب اختلال در هدایت پیام عصبی و عملکرد و تواناییهای فـردی مـیشـود.
بـه نظـر مـیرسـد کـه لنفوسیتهای  TCD۴+  خود واکنشگر که در محیط فعال شده اند، آنتی ژنهای خودی را در محیط CNS بر سطح سلولهای دندریتیک شناسایی میکنند. همچنین ترشح سایتوکاینهـای پـیش التهـابی  سبب فعالیت سلولهای التهابی غیراختصاصی در موضع از یک طرف و تحریک سلولهای  B ترشح کننده آنتی بادی اختصاصی میلین از طرف دیگر میشود که تخریب بافتی شدیدتری را به دنبال دارد. علاوه بر این دیده شده است که کموکاین ها نیز در پیشرفت التهاب بافت CNS در این بیماری نقش دارند.
کموکاین ها  نیز واسطه های اصلی در ایجاد التهاب و مهاجرت سلولی هستند ، به عبارت دیگر آنها   باعث شروع شدن واکنشهای مختلف سلولهای ایمنی بدن ، از جمله کموتاکسی و فعال سازی سیستم ایمنی والتهاب خواهند شد.
 مطالعات نشان داده اند پس از شناسایی و برداشت اتوآنتی‌ژن‌های دخیل در بیماری MS، سلول‌های دندریتیک بیان سطحی گیرنده کموکاینی CCR۶ را کاهش و همزمان بیان CCR۷ را افزایش می‌دهند. ترشح لیگاندهای کموکاینی CCL۱۹ و CCL۲۱ در نواحی غنی از لنفوسیت T گره لنفاوی منجر به کموتاکسی سلول دندریتیک به این نواحی و عرضه آنتی‌ژن‌های میلین به لنفوسیت‌های T بکر می‌شود. سپس ترشح سایتوکاین‌های IL-۶، IL-۲۳ و TGF-β و تأثیر آن‌ها بر سلول T موجب فعال‌سازی فاکتورهای رونویسی RoRγt و STAT۳ و القاء فنوتیپ سلولی Th۱۷ در لنفوسیت‌های T بکر می‌شود. سلول Th۱۷ با به کارگیری مکانیسم معکوس، بیان سطحی CCR۷ را کاهش داده و گره لنفاوی را به سمت جریان خون ترک می‌کند. ضمن گردش در جریان خون، Th۱۷ بیان گیرنده کموکاینی CCR۲ را افزایش داده و در پاسخ به ترشح CCL۲ توسط اندوتلیوم عروق مغزی، به واسطه فرآیند Endothelium Extravasation وارد فضای پری‌واسکولار مغز می‌شود. پس از ورود به پارانشیم مغز، سلول‌های Th۱۷ با ترشح  IL-۱۷، GMCSF  و TNFα موجب فعال شدن آستروسیت‌ها، سلول‌های میکروگلیا و ماکروفاژهای پری‌واسکولار می‌شوند. به دنبال این فرآیند ترشح کموکاین‌های التهابی از جمله CCL۲، CCL۳، CCL۱۹، CCL۲۰، CCL۲۱، CCL۲۲، CXCL۱، CXCL۲ و CXCL۱۰ توسط سلول‌های ذکر شده افزایش یافته که باعث جذب سلول‌های التهابی به سیستم عصبی مرکزی می‌شوند. درنهایت لکوسیت‌های ارتشاح یافته به بافت مغز با ترشح سایتوکاین و آنزیم‌های مختلف و تماس فیزیکی با آکسون‌های عصبی منجر به دمیلیناسیون رشته‌های عصبی و بروز علائم بالینی بیماری می‌شوند .

 
تهیه و تدوین:
دکتر مریم عظیمی
دکتری تخصصی ایمونولوژی پزشکی
منبع
Cui LY, Chu SF, Chen NH. The role of chemokines and chemokine receptors in multiple sclerosis. International Immunopharmacology. ۲۰۲۰ Jun ۱;۸۳:۱۰۶۳۱۴.



CAPTCHA

دفعات مشاهده: 2490 بار   |   دفعات چاپ: 93 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر